Τα χέρια σου τα 'χεις αριστοκρατικά κατάλευκα κι ευκίνητα, τα πόδια. Με χάρη βαδίζεις, απερίγραπτη. σαύρα το ελαστικό κορμί θύελλα τα μαλλιά σου Μα - Καταδικασμένη είσαι να χαθείς αργά και α…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μητέρα βαριά απεγνωσμένη, επειδή η κόρη της ήταν ρομαντική και δεν ήθελε να παντρευτεί μια «καλή παρτίδα», δεν πίστευε σε γάμους που χτίζονται πάνω σε υπολογισμού…

Η τελευταία κούρσα Δεν είχε τίποτα - και τα είχε όλα. Ήταν πανέμορφη, η Μαντώ. Είχε μεγαλώσει και μαθητεύσει στα δάση και στα λιβάδια. Τριάντα χρόνια θα υμνούσε ο Πετράρχης τη χάρη της στα κουρ…

«... Στην τελική, ο Σίλερ είχε ένα μόνο θέμα: τη ζωή και τα ιδανικά. Το ίδιο κι εγώ. Απλώς εκείνος χρησιμοποιούσε πολύπλοκες, σχεδόν μυθικές λέξεις, ενώ εγώ προτιμώ την απλότητα, η οποία, ως γν…

Αν απαγορεύσεις κάτι στη γυναίκα π' αγαπάς, της ανοίγεις έναν παράδεισο με γοητευτικά μυστικά και ελκυστικά μυστήρια. Αν δεν της απαγορεύσεις κάτι; Θα σου είναι ευγνώμων τότε; Όχι βέβαια. Τ…

Γρήγορα πεθαίνει μια θεός όταν γεννιέται ένας άνθρωπος. Και η χλωμή γυναίκα ρίχνει το σκοτεινό της βλέμμα στον κήπο, εκεί όπου κάποτε φύτευε βιολέτες κάτω από τα φρουτόδεντρα, τότε που τα λουλ…

Στο μπαρ, 3.30. Σε ένα τραπέζι κάθονται δημόσιοι υπάλληλοι και περιμένουν το πρωί. Είναι μηχανές κολλημένες σε ράγες. Ξοδεύουν λεφτά, μιλούν ασταμάτητα, δίνουν σε όλα υπερβολική σημασία. Είναι …

Στα εκατό και ένα της χρόνια, όταν οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν για ανάπαυση και απόσυρση, η Zhang Ruifang (15 June 1918 – 28 June 2019) από την κινεζική επαρχία Χενάν, άρχισε να βγάζει ένα …

Είμαι χοντρή, άχαρη και δυσκίνητη Η Πόπη, όμως, είναι λεπτή και γεμάτη χάρη Η νωθρότητά μου τον συγκινεί με έναν παράξενο τρόπο Αλλά εκείνη είναι που τον εμπνέει Εκτιμά πως αναγνωρίζω τη δική μο…

Εκείνη ήταν μια «έκπτωτη γυναίκα» χωρίς στην πραγματικότητα να είναι. Απλώς έκανε κάτι χωρίς ταλέντο, χωρίς χάρη και ελαφρότητα, χωρίς ελαστικότητα ψυχής τε και σώματος. Για να γίνεις «βιολινι…

- Ω, Σούλα, ακριβό μου θηλυκό, έχω μια μεγάλη παράκληση… μια παρακλησούλα. - Δεν το ξέχασα, αγάπη μου. Σήμερα είναι πάλι η επέτειος θανάτου της  λατρεμένης σου Πόπης. Το έχω σημειώσει στο ημερο…

Κάποιος στέκεται μπροστά στις καλαμιές και ύστερα φεύγει, βυθισμένος σε σιωπηλό, μελαγχολικό συλλογισμό... σαν παγιδευμένος σε θολά όνειρα. Η λίμνη τραγουδά τα τραγούδια της... ηχεί γλυκά και λ…

– Φοβάμαι μην πέσουν τα ωραία μου στήθια. – Βυζιά;! Πού τα είδες τα στήθια, καλή μου; – Φοβάμαι μην πέσουν τα στήθια μου που δεν βλέπεις και γίνω μια πικρόχολη bitch με πένθιμο ντεκολτέ, σαν ε…

Πριν από λίγες μέρες στεκόμουν, νύχτα, έξω από το παλιό μας σπίτι, και κοίταζα τα σκοτεινά παράθυρα στον δεύτερο όροφο. Εκεί πλάγιαζε η μαμά μου, τσακισμένη από τους ανελέητους πόνους που με έφε…

Ο άντρας έχει μόνο μία αληθινή μεγαλομανία. Την πίστη στην πίστη της αγαπημένης του. Ένας άντρας που εμπιστεύεται απόλυτα τη γυναίκα του είναι... καλύτερα να μη ειπωθεί τι είναι. Ας αρκεστούμε σ…

Και ξαφνικά,  η ζωή και η σύμπτωση ζωγράφισαν έναν πίνακα του Ρενουάρ στη αυλή μας, και μια στιγμή χωρίς πρόθεση, έγινε αιωνιότητα. Όλοι οι δάσκαλοι του κόσμου προσπαθούν να διδάξουν στους ανθρώ…

Σε είδα να χορεύεις σε έναν θίασο ορφανών και μαζεύατε λεφτά. Ήσουν 14 χρονών, αδύνατη, με ξανθοκόκκινα μαλλιά. Ήσουν ψηλή, ατίθαση, αριστοκρατική μα κάθε φορά γινόσουν πιο χλωμή. Μιλούσες κι εσ…

Η γυναικεία ψυχή χρειάζεται ένταση και εκτόνωση, όπως άλλωστε τα πάντα σ' αυτόν τον κόσμο. Ανοιξιάτικο σάλεμα, φθινοπωρινή νύστα, καύσωνα, καταιγίδα.Το να θέλει κανείς να προσφέρει κανονικότ…

Όποιος δεν νιώθει και να βιώνει το γυναικείο σώμα... ως ένα παραμύθι ζωής, από τις «Χίλιες και Μία Νύχτες», ως ένα θαύμα και ένα παράδοξο που αναγεννιέται ξανά και ξανά στην ίδια γυναίκα... θα α…

Και τότε της έδωσε τον όρκο του. Δεν θα ερχόταν. Έξω, κύρτωνε το παγωμένο μονοπάτι, λουσμένο στο φως της σελήνης. Ο άνεμος έπνεε ρυθμικά και νανούριζε τα πλάσματα που είχαν βρει καταφύγιο στο …