Η καρτ-ποστάλ έφερε κομματάκι ελευθερία στον όχι και τόσο ελεύθερο κόσμο μας. Πάνω στην κάρτα εκείνος έγραφε πλέον φανερά:  «Σε σκέφτομαι» Κι εκείνη απαντούσε:  «Κι εγώ. Φιλιά». Πόσο ευτυχισμένο…

Υπάρχουν δύο ανεξάντλητες πηγές ενέργειας και νιότης. 1. Το χάδι ενός αγαπημένου χεριού, κρυφά, κάτω από το τραπέζι. 2. Η γυμναστική. Για την πρώτη δεν υπάρχουν θέρετρα υγείας, δυστυχώς. Αλλά γι…

Χειμωνιάτικο πάρκο. Πόσο συγκλονιστικό είσαι με την «μια φορά κι έναν καιρό» ομορφιά σου. Σαν εκείνη τη γερόντισσα που κάποτε κάποιος της ψιθύρισε «χωρίς εσένα θα πεθάνω».  Ελλεβόρα

- Ποιητή, τι νιώθεις; - Δικό σου είναι το σπίτι. Εσύ πες. - Όχι, εσύ θα πεις. - Νιώθω... φυλλοβόλο δάσος και σπίτι στη λίμνη. - Ω!... μα αυτό το νιώθω κι εγώ! - Κι εσύ; - Ναι, κι εγώ. Εσύ νιώσε …

Salzburg - Mönchsberg Απομονωμένη γωνιά - - - - - - - - - - -. Ελάτε εδώ για να ονειρευτούμε! Ελάτε εδώ για να κλάψουμε! Ελάτε εδώ για να χαμογελάσουμε - - - για τα δάκρυα και τα όνειρά μας

Έτσι να είναι η ψυχή μας  να πέφτει, να βουλιάζει, να διαλύεται, να χάνεται  Kαι μετά, στο ήσυχο δωμάτιο  να ξαναβρίσκει τον εαυτό της  ήρεμη, ασφαλής, συγκεντρωμένη  Nα κυλά γαλήνια στον εξαγνι…

Το πρωί να περιμένεις τον ήλιο Το βράδυ να περιμένεις τα άστρα Τίποτε άλλο Αυτά - - - Αλλά τους ανθρώπους δεν τους ικανοποιεί η ήσυχη φύση... θέλουν πανηγύρια.

Ψυχή, πόσο πιο όμορφη γίνεσαι, πόσο πιο βαθιά, πιο καθαρή, μετά από τις θύελλες... Όπως και η φύση, που ακόμα κι όταν τα σύννεφα έχουν χαθεί την τυλίγει η βαριά ανάσα της καταιγίδας.

Oνειροπόλο μονοπάτι Εδώ περπάτησα μαζί του; Ή ονειρεύτηκα πώς περπάτησα μαζί του; Πατημασιές στο χιόνι, δεν ταιριάζετε Δεν ταιριάζετε με τα παπούτσια του τα αγαπημένα

Γνώρισα το κάθε σου γουγρουρητό, τον κάθε σου βρυχηθμό, το κάθε σου πλατσούρισμα, όλες σου τις μελωδίες. Μα πιο πολύ αγάπησα την σκουροπράσινη σιωπή σου στους πέτρινους κόλπους.

Ας ελπίσουμε ότι, προς όφελος μιας ανώτερης  κουλτούρας, θα τα καταφέρουμε επιτέλους να αποβάλλουμε λίγη από την καλλιτεχνική φλυαρία για τα λεμόνια, τα πορτοκάλια και τις δάφνες Εγώ πάντως έκα…

«Ευδοκιμεί το αμπέλι ;» Αυτά είναι τα συναισθήματα των ανθρώπων στο Sooß. Πιστεύεις, ποιητή, ότι βιώνουν λιγότερες απογοητεύσεις και μικρότερη ευτυχία από σένα;!; «Ευδοκιμεί το αμπέλι;;» ονειρεύ…

Τόπος ειρηνικός. Έτσι ας είναι η ψυχή μας πρωί και βράδυ. Τουλάχιστον πρωί και βράδυ.

Πεύκα, έλατα, κυπαρίσσια, λυγισμένα από τη θύελλα, αλλά αντιστέκονται στον αγώνα για την ύπαρξη. Οι άνθρωποι που έρχονται εδώ πάνω, έρχονται για πραγματικές υποθέσεις και αληθινές αξίες. Για τις…

Το κόκκινο των φύλλων είναι η ανθοκυανίνη. Το κίτρινο και το πορτοκαλί κρύβονται μέσα στο πράσινο και γίνονται ορατά όταν η χλωροφύλλη πεθαίνει. Το μαύρο σημαίνει ότι ο κύκλος τέλειωσε. Τα φύλλα…

Βασίλισσα, που η μοίρα σου πήρε πολλά, για να σου δώσει τα πάντα -γαλήνη και ανάπαυση Στο πάρκο της βασίλισσας υψώνονται σημύδες σε ατελείωτα λιβάδια και σε πεντακάθαρους στάβλους καμαρώνουν τα …

Ώρες ολόκληρες έριχνε τα δίχτυα του και κοίταζε τον φαρδύ ποταμό, που έτρεμε και μουρμούριζε δίπλα στα δέντρα. Και την σκεφτόταν.  Γιατί πάντα την σκεφτόταν.  Ακόμη και όταν δεν κοίταζε ώρες ολό…

Σαν από τον διάβολο κυνηγημένοι τρέχουν οι άνθρωποι  πέφτουν πάνω σε στόχους που εγκυμονούν απογοητεύσεις... Όμως  κάθε μέρα φέρνει ένα βράδυ και στη λίμνη θροΐζουνε οι καλαμιές λογιών λογιών θά…

Εδώ πάνω ζούνε μόνο αριστοκράτες και γαλαζοαίματοι. Από εκείνους τους αριστοκράτες που όταν τους βλέπεις, μέσα σου λες,  - τα σέβη μου Μεγαλειότατε - υποκλίνομαι Μεγαλειοτάτη

Ακόμα και το όνομα «Νόϊσβανστάιν» ακούγεται ρομαντικό αν εκπροσωπείται από μια γοητευτική εικόνα. Όπως όταν μια όμορφη και κομψή μαντεμουαζέλ ανακοινώνει επίσημα: «je vais faire pipi»