Η γυναίκα ίσως το πολυτιμότερο πάνω της να είναι το πιο «άχρηστο». Όπως στο σπανάκι το σχήμα, το χρώμα του. Μπορείς να το λιώσεις, να το κάνεις λαπά, να το φας για τον σίδηρο και τα υπόλοιπα θρε…
Read more »Πώς είναι η ζωή της;! Τη ζωή της Κατρίνας, εννοώ - - την οποία οι θείες αποκαλούν «Κατρίνχεν» και η οποία έχει τα μάτια μιας σταυρωμένης. Ξυπνάει, χτενίζει καστανοκόκκινα μαλλιά της καθισμένη σ…
Read more »Εκείνος πήγαινε πάντα στους κήπους. «Τι στο καλό γυρεύω εδώ;» αναρωτήθηκε κάποτε. Τα λουλούδια ήταν ευγενή. Αλλά δεν θα χάριζαν την ομορφιά τους με τίποτα. Μια μέρα έγραψε στο οικογενειακό λεύκω…
Read more »Κάποιες γυναίκες που αγαπούν αληθινά τον άντρα τους έχουν μια μικρή επιθυμία: να τις περιτριγυρίζουν μερικοί μνηστήρες. Όσο περισσότεροι, τόσο το καλύτερο. Αυτή η ανάγκη είναι τόσο φυσική, ώστε …
Read more »Εκείνος κάθεται στο παγκάκι. Γύρω του δενδροστοιχίες και κάτι δυσκίνητοι οργανισμοί - οι άνθρωποι. Ένα κορίτσι πλησιάζει με ποδήλατο. Λευκή φούστα. Λεπτά, τρυφερά πόδια. Ξυπόλυτη. Λίγο πάνω απ…
Read more »
Αγαπώ τη σύντομη, δυναμική διαδικασία.
Το «τηλεγράφημα».
Ό,τι με σοφία κρύβεις είναι πολυτιμότερο απ΄ό,τι με φλυαρία φανερώνεις.
Θέλω να περιγράψω έναν άνθρωπο σε μια σειρά, μια ψυχική εμπειρία σε δέκα σειρές, ένα τοπίο σε μια λέξη.
Τόξο, βέλος, κέντρο.
Αυτά