Συχνά στέκομαι αδιάφορη μπροστά στα συναισθήματα των ανθρώπων.  Άπιστη Θωμαΐτσα, δηλαδή. Οι υπερβολικές χαρές, η υπερβολική ενσυναίσθηση, η υπερβολική φιλανθρωπία, οι υπερβολικές ερωτικές εξομο…

Η τελευταία κούρσα Δεν είχε τίποτα - και τα είχε όλα. Ήταν πανέμορφη, η Μαντώ. Είχε μεγαλώσει και μαθητεύσει στα δάση και στα λιβάδια. Τριάντα χρόνια θα υμνούσε ο Πετράρχης τη χάρη της στα κουρ…

«Όποιος από εσάς καταφέρει να ρίξει τα δίχτυα όπως εκείνος ο ψαράς και να επιστρέψει με μια τόσο πλούσια ψαριά, θα του κάτσω», είπε ξαφνικά στους συνοδούς της η Πεντάμορφη που χαλάρωνε στην παρα…

Ο σώφρων άνθρωπος δεν σπεύδει προς την τροφή. Αναμένει. Αφήνει την πείνα να ωριμάσει, να γίνει λαχτάρα, σχεδόν ανάγκη ιερή. Ό,τι γεννά ο κόπος και η κίνηση η αργία το γεννά ύστερα από πολύ χρόνο…

Μπορείς να φανταστείς έναν Ρωμαίο με εντερική διαταραχή; Όχι. Αλλά ίσως κάποτε να είχε μία. Και η πανικόβλητη Ιουλιέτα λέει: «Το νιώθω ότι κρύωσες, Ρωμαίε (όχι κρυολόγησες) δεν με αγαπάς πια!…