Η νίκη της ήττας

Το οπόσουμ είναι ο ήρωας της παραίτησης.
Όταν νιώσει ότι η σωτηρία δεν είναι πια στο χέρι του, 

πέφτει κάτω και παραδίδεται.
Όταν τα ευκίνητα πόδια του και τα κοφτερά του δόντια 

αποδειχθούν άχρηστα,
όταν όλα τα όπλα του αποτύχουν,
τότε πέφτει στο πλάι και αφήνει ό,τι είναι να γίνει.
Μια ιδιοφυΐα.
Δεν πολεμά περισσότερο απ’ όσο αξίζει η μάχη.
Αναγνωρίζει τη στιγμή που πρέπει να καταθέσει τα όπλα.
Η νίκη της ήττας.
Ό,τι στα δικά μας μάτια μοιάζει με επιδέξιο κόλπο,
για το οπόσουμ είναι μια σοβαρή υπόθεση -
μια απόφαση υπερβατική.
Παίζει τον πεθαμένο την ώρα που σκίζεται,
μέχρι την τελευταία του αναπνοή.
Προβλέπει το αναπόφευκτο.
Άρα είναι μια διάνοια.

Άνθρωποι-οπόσουμ υπάρχουν λίγοι.
Οι περισσότεροι κοιμούνται με το όπλο δίπλα τους -
έχουν πάντα τη νίκη επί της ανούσιας ζωής τους...
στο κομοδίνο.