
Ποτέ δεν ονειρεύτηκα να είμαι ο Γκαίτε, ή - ξέρω ΄γω - ο Μέτερλινκ.Ούτε να κρατώ τον μεγάλο καθρέφτη της αλήθειας στο πρόσωπο του κόσμου.
Προτιμώ έναν μικρό καθρέφτη τσέπης - το είδος που εμείς οι γυναίκες κουβαλάμε στην τσάντα μας.
Αυτόν που, αν τον φέρεις αρκετά κοντά στην καρδιά, δείχνει μικρές ατέλειες και μεγάλες ομορφιές.
Επίσης
Ο ρομαντισμός της καθημερινότητας - αυτό που εγώ ονομάζω «επαγωγικό ρομαντισμό» - είναι το ευγενέστερο μέσο εκπαίδευσης. Γιατί μας περιβάλλουν πολύτιμοι θησαυροί που προσφέρονται, χωρίς τυμπανοκρουσίες, κάθε ώρα και στιγμή.








0 Σχόλια