Ξυπόλυτοι

Εσείς, που ακόμη φοράτε κάλτσες και παπούτσια, τι ξέρετε για την εσωτερική μου αναστάτωση, όταν πετάτε τα σκουπίδια σας εκεί όπου θα ήθελα να περπατώ ξυπόλυτη;

Νοσηρή αδιαφορία για τον ξυπόλυτο περαστικό.

Ένας δρακόντειος νόμος θα αρκούσε.
Μια παραδειγματική τιμωρία για όποιον μετατρέπει τον δρόμο σε χωματερή.
Ίσως τα δρακόντεια μέτρα να λειτουργούσαν καθαρτικά.
Ίσως γι’ αυτό να μην εφαρμόζονται.

Και άντε - οι μεν ρυπαίνουν.
Οι άλλοι γιατί ανέχονται;
Σαν να πρόκειται για κάποιο θλιβερό πεπρωμένο.
Για εξαθλίωση που δεν αλλάζει.

Αχ, αν μπορούσαν οι άνθρωποι να εξεγείρονται έστω για τα μικρά και «ασήμαντα».

Όμως ποιος καταβάλλει την ιερή προσπάθεια να λύσει τα μικρά προβλήματα;
Κανείς

Προτείνω να αρχίσουμε να κυκλοφορούμε όλοι ξυπόλυτοι στην πόλη.

Ώστε να βιώνουμε - έστω με συνειδητοποιημένη αηδία και περιφρόνηση -
τη βία των βρώμικων δρόμων.