Ηλέκτρα

Ο Φρόιντ σχεδόν ισχυρίζεται πως η Ηλέκτρα ήταν ερωτευμένη με τον πατέρα της,
κατ’ εμέ, μια διαστρεβλωμένη - αν και βολική για το έργο του - ανάγνωση αυτής της μεγάλης μορφής.

Εγώ πιστεύω πως η Ηλέκτρα ήταν ερωτευμένη με την εκδίκηση - τη μητέρα της δικαιοσύνης.

Οι δαιμόνιες θεότητες «Αλήθεια» και «Δικαιοσύνη» κατοικούν μέσα στο τρυφερό σώμα της.

Η απαλότητα, τα όνειρα, η παρθενική ελπίδα, η αναστάτωση της αναμενόμενης ευτυχίας, το νυφικό, η λαχτάρα της μητρότητας - όλα υποχωρούν μπροστά σε μία μόνο αποστολή.

τη Δικαιοσύνη.

Όπως οι Βαλκυρίες και οι Ερινύες, έτσι κι η Ηλέκτρα υπακούει σε μια θεία εντολή.

Μάνα, αγάπη, συγχώρεση, ειρήνη, ευτυχία - όλα παρασύρονται από το θυελλώδες κύμα μιας εμμονής:

της εκδίκησης.

Ο μοναδικός της σκοπός είναι να εκδικηθεί τη μητέρα της και τον εραστή της για τον δολοφονημένο πατέρα.
Ο εγκληματικός έρωτας των δύο εραστών έχει καταλάβει τον ιδιοφυή της νου.

Γύρω της κινούνται πλάσματα που ελπίζουν, νοσταλγούν, συμβιβάζονται.
Μέσα στον νου της Ηλέκτρας, όμως, λάμπει άφθαρτος ο δαίμονας της δικαιοσύνης.