Το ροχαλητό

Αυτό που ο «φιλότεχνος» θέλει πάντα να κάνει «ψαγμένη» - και, ωϊμέ, συχνά αναλυτική - κριτική στις τέχνες, δεν το καταλαβαίνω.
Σαν να μην αρκεί ο ενθουσιασμός, χωρίς πολλά λόγια, ως εύστοχη κρίση.
Κι όμως, η πιο εμπεριστατωμένη και πιο ακριβής κριτική σε ένα έργο τέχνης είναι το ροχαλητό.
Αυτό που οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται την πηγαία τους κρίση και μιλούν ακατάπαυστα, μου προκαλεί... ροχαλητό.