1880–1890. Ο «πόλεμος του ρεύματος» μαίνεται.
Δύο γίγαντες συγκρούονται για τον ηλεκτροφωτισμό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ποιος κατέχει την κατάλληλη τεχνολογία; Ποιος θα κυριαρχήσει στην αγορά;
Στη μία γωνία βρίσκεται ο Τόμας Άλβα Έντισον.
Στην άλλη, ο μεγάλος του αντίπαλος, ο βιομήχανος Τζορτζ Γουέστινγκχαουζ.
Ενώ ο Έντισον και η εταιρεία του, General Electric, διαθέτουν εφευρετικότητα προσαρμοσμένη στις μάζες, o Γουέστινγκχαουζ έχει στην κατοχή του διάφορα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του Νίκολα Τέσλα, του «ποιητή της επιστήμης», του μεγάλου ονειροπόλου. Η εταιρεία του, Westinghouse Electric, προωθεί το νέο εναλλασσόμενο ρεύμα του Τέσλα. Ο Έντισον, αντίθετα, δεν θέλει να ακούσει τίποτα γι’ αυτό. Πειραματίζεται αποκλειστικά με το συνεχές ρεύμα.
«Στον κόσμο αρέσει το συνεχές ρεύμα, και είναι το μόνο με το οποίο θα ασχοληθώ ποτέ»,
έλεγε ο Έντισον.
Αυτό μπορεί να ακούγεται γεμάτο αυτοπεποίθηση, όμως ο Έντισον δεν ήταν και τόσο σίγουρος. Και για να αποδείξει ότι ο ηλεκτρισμός της χώρας έπρεπε να ανατεθεί αποκλειστικά στα δικά του χέρια, κατέφυγε σε μια φονική «απόδειξη». Ο κόσμος έπρεπε να δει πόσο επικίνδυνο ήταν το νέο εναλλασσόμενο ρεύμα του ανταγωνιστή του.
Στις 4 Ιανουαρίου 1903, ο ελέφαντας του τσίρκου Τόψι εκτελέστηκε με εναλλασσόμενο ρεύμα, μπροστά σε 1.500 θεατές.
Ο Έντισον είχε ξεκινήσει με γάτες και σκύλους. Στη συνέχεια προχώρησε σε δημόσιες επιδείξεις εκτελώντας και άλογα με εναλλασσόμενο ρεύμα.
Και στις 4 Ιανουαρίου 1903 (σε αυτό το σημείο σκεφτείτε) ήρθε η σειρά της Τόψι. Ο συνεργάτης του Έντισον, Χάρολντ Μπράουν, ο άνθρωπος που επινόησε την ηλεκτρική καρέκλα, διοχέτευσε εναλλασσόμενο ρεύμα μέσα στο τεράστιο σώμα του ντάμπο, μπροστά στα μάτια του πλήθους. Σε ένα λεπτό η Τόψι ήταν νεκρή.
Η Edison Manufacturing Company κατέγραψε το γεγονός σε φιλμ, το οποίο διασώζεται μέχρι σήμερα (κυκλοφορεί και στο youtube, αλλά εγώ δεν θα σας το δείξω) και προοριζόταν για το επιχειρηματικό τους εγχείρημα με το κινητοσκόπιο.
Ωστόσο, τα προπαγανδιστικά ψέματα του Έντισον για το (στην πραγματικότητα τεχνικά ανώτερο) εναλλασσόμενο ρεύμα, δεν του απέφεραν την επιτυχία που περίμενε.
Από τον βρώμικο αυτόν πόλεμο νικητής βγήκε τελικά ο Τέσλα. Όχι ο ίδιος, αλλά το εναλλασσόμενο ρεύμα του, το οποίο, σε αντίθεση με το συνεχές ρεύμα του Έντισον, μπορεί να μετασχηματιστεί σε υψηλές τάσεις και να μεταφερθεί σε μεγάλες αποστάσεις.
Ο Τέσλα πέθανε φτωχός, στερημένος από δισεκατομμύρια, την ώρα που σχεδόν όλες οι πόλεις του κόσμου είχαν ήδη ηλεκτροδοτηθεί με το δικό του ρεύμα. Ο ονειροπόλος, νευρωτικός εφευρέτης που φοβόταν τις τρίχες των άλλων ανθρώπων και ίδρωνε στη θέα ενός ροδάκινου -αυτή η εκκεντρική ιδιοφυΐα- υπήρξε, δυστυχώς, ένας πολύ κακός επιχειρηματίας.
Και τώρα, η αλήθεια…
Στην πραγματικότητα, ο Έντισον «μόνο» γάτες, σκύλους και άλογα σκότωνε με ηλεκτρισμό, κατά τη διάρκεια του πολέμου του ρεύματος, για να αποδείξει την επικινδυνότητα του εναλλασσόμενου ρεύματος του αντιπάλου του. Αυτό συνέβη, όμως, δεκαπέντε χρόνια πριν από τον θάνατο του ελέφαντα του τσίρκου. Όταν η Τόψι εκτελέστηκε, ο πόλεμος του ρεύματος είχε ήδη λήξει εδώ και δέκα χρόνια και ο Έντισον δεν δραστηριοποιούνταν πλέον στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. Η εταιρεία «The New York Edison Company», η οποία πραγματοποίησε την «ηλεκτροπληξία» της Τόψι το 1903, δεν ανήκε πια στον Έντισον. Είναι, ωστόσο, αλήθεια ότι ο Χάρολντ Μπράουν, εφευρέτης της ηλεκτρικής καρέκλας, ήταν αυτός που εκτέλεσε την Τόψι.
Η εκτέλεση αυτή σχετίζεται περισσότερο με τις τότε ηλίθιες και απάνθρωπες «δίκες ζώων». Η Τόψι είχε σκοτώσει τρεις άνδρες, ανάμεσά τους και έναν φροντιστή της, ο οποίος είχε προσπαθήσει να την ταΐσει με ένα αναμμένο τσιγάρο. Για αυτούς τους «φόνους» έπρεπε να τιμωρηθεί. Οι ιδιοκτήτες της σκόπευαν αρχικά να την κρεμάσουν, όμως η αμερικανική φιλοζωική εταιρεία αντέδρασε κι έτσι αποφασίστηκε να πεθάνει από ηλεκτροπληξία.
Στο Τενεσί, όμως, κανείς δεν υπερασπίστηκε τη «δολοφόνο Μέρι». Το 1916 απαγχονίστηκε με τη βοήθεια ενός γερανού. Ο ελέφαντας του τσίρκου είχε διαλύσει το κεφάλι του βοηθού εκπαιδευτή του. Ο επιθανάτιος αγώνας της Μέρι διήρκεσε δέκα λεπτά.
Σχόλιο: Ζώα δεν εκτελούνται πλέον με το νόμο, αλλά εκτελούνται άνθρωποι.
Τι είναι αυτό το πράγμα να εκτελούνται ακόμη άνθρωποι για "τιμωρία";
Ποιος αποφασίζει ποιος αξίζει να πεθάνει και ποιος να ζήσει.
Οι εγκληματίες είναι εγκληματίες.
Οι δήμιοι τι είναι; Ο Θεός;
0 Σχόλια