Σοφός και άχρηστος

Οι περισσότεροι άνθρωποι - ιδίως οι όμορφοι και άχρηστοι, και ακόμη περισσότερο οι όμορφες και άχρηστες - ζουν με την ψευδαίσθηση ότι ο Θεός δημιούργησε αυτόν τον πολύπλοκο και άπειρο κόσμο για να περνούν εκείνοι καλά.
Όλοι αυτοί θα έκοβαν τις φλέβες τους, αν κατανοούσαν έναν και μόνο στίχο του Γκαίτε, «περίμενε -  σύντομα θα αναπαυτείς κι εσύ».
Αλλά δεν καταλαβαίνουν τίποτα.
Ο καθένας θέλει να κάνει το παζάρι του με τη ζωή και ξεχνά πως όλοι οι άλλοι επιδιώκουν ακριβώς το ίδιο - και πως στον ίδιο «ιερό δρόμο» που βαδίζουν, ο ένας γίνεται εμπόδιο για τον άλλον.
Ο Διογένης το αναγνώρισε αυτό.  Γι’ αυτό και του αποδώσαμε τον ακίνδυνο τίτλο του «σοφού».
Η ανθρωπότητα ανέκαθεν θαυμάζει την ευφυΐα των σοφών. Λίγο αργότερα, όμως, ακολουθεί άχρηστα πρότυπα. 

Και κανείς, στην ουσία, δεν θέλει να ωφεληθεί από τον Διογένη, παρότι όλο το όφελος βρίσκεται ακριβώς εκεί.