
Το να μην αρκείς στον άνθρωπο που αγαπάς, να το ξέρεις ότι δεν του αρκείς, και να προσπαθείς να το αναπληρώσεις με δάκρυα, ικεσίες, σκηνές ζήλιας, σκάνδαλα, εκβιασμούς, απειλές φόνου ή αυτοκτονίας…είναι τραγικό. Γιατί είναι μάταιο.
«Την αγαπάει τρελά, αλλά μάταια»(Πάντα αγαπάς τρελά, όταν αγαπάς μάταια)
Παρεμπιπτόντως
Σπιτικά είναι η φωλιά του πουλιού, το λαγούμι του ασβού, η κυψέλη, η μυρμηγκοφωλιά.... αλλά όχι το ΙΚΕΑ. Τα ευνόητα παραλείπονται.








0 Σχόλια