Η Σαπφώ, Ποτέ

Ποια θα ενσαρκώσει τη Sappho;
Μια ώριμη ή μια νέα καλλιτέχνιδα;

Μια νέα-ώριμη.
Μια ώριμη-νέα.

Σιγά μη τους κάνουμε τη χάρη.
Σιγά μη δώσουμε χαρά στον κύριο δήθεν Φάωνα, στη δεσποινίδα Φιλόμελη και στις υπόλοιπες αδίστακτες υπάρξεις που νομίζουν ότι εγκαταλείπουν μια γριά φρεγάτα που παραμιλά για έρωτες.

Όχι.
Την εγκαταλείπουν επειδή είναι ποιήτρια.
Επειδή είναι πλάσμα ανώτερης ευαισθησίας που - όπως πάντα - δεν κατανοείται ποτέ από τους μικρούς ανθρώπους της ασφάλειας και της μετριότητας.
Στο τέλος πάντα θα προδωθεί. 

Την προδώσατε για τα αιώνια εσωτερικά της νιάτα, τέρατα - όχι για τα εξωτερικά της γεράματα, κυρίες και κύριοι.

Γι’ αυτό τον ρόλο θα τον πάρει μια ώριμη-νέα.
Να επιτρέψουμε δηλαδή στο αιωνίως ανόητο κοινό να δει τη Σαπφώ σαν μια γριά λυροκρούστρα που «έφαγε τα ψωμιά της» και τώρα ενοχλεί τον έρωτα δύο νέων;

Όχι.

Θα φέρουμε στην επιφάνεια το μέσα της.
Απέναντι στους άθλιους οργανισμούς, Φάων και Φιλόμελη.

Γιατί αυτοί είναι οι άθλιοι.
Η Σαπφώ, ποτέ.