Η Πετούνια

- Όταν αγγίζω το χέρι σου, Πετούνια, νιώθω ευτυχισμένος.
- Αλήθεια; Κι εγώ τι κερδίζω;

**

- Πετούνια, σου έγραψα ένα γράμμα.
- Γιατί;
- Επειδή σε σκέφτομαι.
- Δεν είσαι ο πρώτος. Δεν μου αρέσεις ιδιαίτερα, αλλά σε συμπαθώ. Δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι;
- Όχι.

**

«Αγαπητέ Πέτερ, δεν θα έρθω μαζί σου στο μπαλέτο. Ο κόσμος κουτσομπολεύει. Σε εκτιμώ πολύ. _Πετούνια»

**

- Πρέπει να σου πω κάτι. Δεν είμαι ελεύθερη.
- Α.
- Υπάρχει κάποιος που θέλει να με παντρευτεί.
- Τον αγαπάς;
- Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά.

**

- Ο αρραβωνιαστικός μου έκανε σκηνή εξαιτίας σου.
- Εξαιτίας μου;
- Βρήκε τα γράμματά σου.

**

«Αγαπητέ Πέτερ, χώρισα τον αρραβωνιαστικό μου. Ήταν αφόρητα ζηλιάρης. Θα έρθω τελικά στο θέατρο μαζί σου. Θα έρθει και η αδερφή μου. _ Πετούνια»

**

«Αγαπητέ Πέτερ, αν νομίζεις ότι δεν κατάλαβα πως σου αρέσει η αδερφή μου, γελιέσαι. Όταν ξαναδιαβάζω τα γράμματά σου, όλα μου φαίνονται ύποπτα. Ευτυχώς δεν υπάρχει ακόμη τίποτα που να χρειάζεται να συγχωρήσω. _Πετούνια»