Δείρε με

Εκείνος ούρλιαζε επί ώρες για το ιερό δικαίωμά του, ως άντρας, στην απεριόριστη ελευθερία.
Στο τέλος τη χτύπησε λιγάκι.
Δηλαδή σημάδεψε το βασίλειό του λιγάκι.
Δηλαδή έδειξε ποιος ήταν ο άντρας του σπιτιού.
Εκείνη πόνεσε λιγάκι. 

Αυτή τη φορά όμως αναγνώρισε τον αφέντη της.
Και έκλαψε.
Όσο ακριβώς χρειαζόταν.

Μία ώρα αργότερα την επισκέφθηκε μια φίλη. 

Συζήτησαν λιγάκι και έδωσαν ραντεβού για την επόμενη μέρα σ' ένα οικογενειακό εστιατόριο.
Εκείνος άκουσε και ήξερε πως οι άντρες, εκείνα τα «λυσσασμένα σκυλιά», θα κοίταζαν τα πόδια της, τις πατούσες της, το ντεκολτέ της, το πρόσωπό της και όλους τους χυμούς της.
Γι' αυτό,  μόλις έφυγε η «σατανική φίλη», σημάδεψε πάλι το βασίλειό του.
Αυτή τη φορά μετά μουσικής.
Καρούζο.

Κι εκείνη είπε τρυφερά, «Το καταλαβαίνω πως απαιτείς ελευθερία για σένα και υποταγή από μένα.»

«Ακριβώς», απάντησε εκείνος.
Και υπέγραψε τη δήλωσή του μ' ένα χαστούκι.
Σχεδόν χάδι αυτή τη φορά.

Και τότε εκείνη δήλωσε δυναμικά,
«χτύπα με, είμαι δυνατή. Εγώ δεν θα σε εγκαταλείψω σαν τις άλλες,  τις αδύναμες. Αναγνωρίζω τις ανάγκες σου και πάω...»

«ΠΟΥ ΠΑΣ!;!»

«... να ετοιμάσω κρύες κομπρέσες»