Ο Καραϊσκάκης έμεινε «αφελής» σε όλη του την ζωή, γιατί μάλλον δεν «βγήκε» ποτέ από την ιερή παιδικότητα του με την ιδιοφυή διαίσθηση και δεν μπήκε ποτέ στον κόσμο των «μεγάλων», που οπωσδήποτε σε κάνει ανασφαλή, σε απομακρύνει από τα σκοτεινά μυστήρια, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να τα αντιμετωπίσεις.
Όμως από την «παιδική ενέργεια» γεννιέται, μερικές φορές, ένας ιδιοφυής οργανισμός, μια τεράστια ονειροπόλα δύναμη, μια έξαρση στον εγκέφαλο και στην ψυχή ταυτόχρονα. Και μια ατέλειωτη ετοιμότητα για αυτοθυσία. Όλη η αποθηκευμένη ζωτική δύναμη ρέει προς τα έξω και θέλει να ξεσπάσει σε εκκεντρικές ενέργειες.
Ο Γεώργιος δεν ήταν καλός σύζυγος και σύντροφος, ούτε καλός πατέρας. Μέσα στον άνθρωπο που δεν μπορεί να κλείσει τον κύκλο της μισής προσωπικής αγάπης, φαίνεται πώς κάποιες φορές μεγαλώνουν δυνάμεις, που μπορεί να τον οδηγήσουν να αφοσιωθεί και να θυσιαστεί για άλλα ιδανικά.
Το παιδί, το παρθενικό αγόρι, που καμιά γυναίκα δεν μπορεί να το εντάξει στην «φυσιολογική ζωή», ακολουθεί ένα ανώτερο σχέδιο της φύσης και θυσιάζεται για μια ολόκληρη πατρίδα που περιμένει τη λύτρωση.
Όμως η ανθρωπότητα δεν αντέχει ιδιοφυείς οργανισμούς με περίσσεια ζωτικής ενέργειας.
Δεν ανέχεται ανθρώπους-πυροτεχνήματα, γιατί αυτοί γίνονται καθρέφτες της δικής της θλιβερής ύπαρξης. Γι΄αυτό, σχεδόν αναπόφευκτα, θα έρθει η μέρα που θα εκδικηθεί. Κάποιος "φυσιολογικός"που δεν θα τολμήσει ποτέ να κάνει μεγάλες πράξεις, πάντα θα τους προδώσει.
Όμως ο Καραϊσκάκης δεν είχε ποτε τα σημάδια ενός φυσιολογικού αρσενικού. Ως εκ τούτου μπόρεσε να προσφέρει όλη του την δύναμη στην απελπισμένη του πατρίδα.
Ana Rakel Zumani - Ελλεβόρα
0 Σχόλια