Τώρα δεν πεινάω, δεν θα φάω άλλο

Όμως τώρα δεν θα φάω άλλο..

 

Ήταν μόλις έξι ετών και τής πήρα έναν ελέφαντα
Ήξερα πως λάτρευε τα ζώα- 

κυρίως φτιαγμένα απο χαρτιά
ποτέ δεν έπαιζε με κούκλες «που κλαίνε» 

και τέτοια χαζά
Της πήρα έναν ελέφαντα  από γυαλί χοντρό
που έλαμπε πολύχρωμος απ΄της κοιλιάς του τον βυθό...

Έφτασα όταν έτρωγε ένα κομμάτι γλυκό
από εκείνην πιο μεγάλο
και της έδωσα το δώρο από γυαλί, τυλιγμένο σε χαρτί
Το άνοιξε και φώναξε: «Τώρα δεν πεινάω, δεν θα φάω άλλο!»
και έφυγε ανάστατο να παίξει, το μικρό παιδί
Τι δώρο να τού κάνω τού μεγάλου ανθρώπου, 

για να πει αυτά τα λόγια, τα σοφά;
«Μα τώρα δεν πεινάω άλλο... άστο για μετά!»