Χορός, ο αιώνιος

Ο χορός είναι η πρώτη τέχνη. Όχι μόνο πάνω στη Γη, αλλά σε ολόκληρο τον Κόσμο. Πριν τον λόγο, ήταν η κίνηση.
Το Σύμπαν γεννήθηκε σαν να φύσηξε κάποιος μέσα σε ένα κοσμικό φυσερό και τα πάντα άρχισαν να περιστρέφονται. Τα πάντα χορεύουν.
Δεν θα σπαταλήσω λέξεις για τον χορό ως θέαμα και για τους επαγγελματίες, τη ματαιοδοξία και τη φιλοδοξία, για την αγορά και τις ταμπέλες. Αν μπω εκεί, θα μικρύνει - θα το χάσω.
Ο χορός αναδύεται από το βάθος των ιστών και κινείται πέρα από το σωστό και το λάθος, κινείται πέρα από την κάθε αξιολόγηση, απόδοση, από το κάθε χειροκρότημα.
Είναι η γείωση και η ουρανίωση ταυτόχρονα.
Μας φέρνει σε επαφή με ό,τι μας συγκροτεί - τη φυσική μας κατάσταση, την ιστορία μας, την υγεία και την αρρώστια, τη λαγνεία και τον πόνο μας, τις χαρές και τους φόβους μας. Όλες οι ζωτικές ενέργειες αποκτούν μορφή.
Στον χορό αποκαλύπτομαι.
Με τον χορό αγγίζω και αφήνω να με αγγίζουν. Έτσι ο χορός είναι επικοινωνία χωρίς λόγια.
Στον χορό ιδρώνω. Αποβάλλω περίσσειες ενέργειες. Αθλούμαι.
Ένα βήμα μπροστά, προς το άλλο. Ένα βήμα ακόμη προς τον εαυτό.
Χορός σημαίνει ταλαιπωρία χωρίς διαπραγμάτευση..
Μου κόβεται η ανάσα και συνεχίζω. Άλλο ένα βήμα. Υπέρβαση.
Οδηγώ το κέντρο μου, το μετακινώ, το προκαλώ. Ψάχνω τη γραμμή και ανακαλύπτω ότι η γραμμή είναι κύκλος.
Το αιώνιο παιχνίδι με τη βαρύτητα. Η μεγαλομανία να τα βάλω μαζί της.
Κρέμομαι από τη Γη, τα χέρια πέφτουν προς τον Ουρανό.
Ζήτω!
Ο χορός είναι ένα τρελό, γοητευτικό αστείο που σε μεταφέρει παντού. Στο άπειρο.
Δηλαδή στο παρόν.
Χόρεψε και βύθισε τη ζουμερή πατημασιά σου στη Δημιουργία που κάποτε φύσηξε μέσα σου.