Μπροστά η ζήλια. Πίσω ο σατανάς.

Κάποιες γυναίκες που αγαπούν αληθινά τον άντρα τους έχουν μια μικρή επιθυμία: να τις περιτριγυρίζουν μερικοί μνηστήρες.
Όσο περισσότεροι, τόσο το καλύτερο.
Αυτή η ανάγκη είναι τόσο φυσική, ώστε βρίσκεται υπεράνω κριτικής και κατηγορίας.

Θέλει λοιπόν η γυναίκα να την πολιορκούν μνηστήρες, για να μπορεί πότε πότε να ξεστομίζει την αγαπημένη της ερώτηση:

- Αποστόλη μου, μωράκι μου, τι συμβαίνει πάλι, για όνομα του Θεού;

Και να ακούει την αγαπημένη της απάντηση:

- Τίποτα, Σούλα... Θα περάσει.

Και να το απολαμβάνει.
Τα μάτια της αστράφτουν.

Άστα να αστράφτουν. Και να ευγνωμονείς την τύχη σου.
Διότι, αν θελήσει πραγματικά να σε ξεφορτωθεί, τότε θα σε κοιτάξει με σκοτεινά μάτια και πέτρινο πρόσωπο.
Και μέσα της θα κυριαρχεί μία άλλη επιθυμία:

«Ψόφα επιτέλους!»