Ελλεβόρα

Στον κήπο με τις βιολέτες

Γρήγορα πεθαίνει μια θεός
όταν γεννιέται ένας άνθρωπος.

Και η χλωμή γυναίκα
ρίχνει το σκοτεινό της βλέμμα στον κήπο,
εκεί όπου κάποτε φύτευε βιολέτες
κάτω από τα φρουτόδεντρα,
τότε που τα λουλούδια ήταν έρωτας

Στέκεται ανάμεσα στις βιολέτες.
Και έτσι όπως στέκεται,
αρχίζει ένας άγγελος στον ουρανό να κλαίει.

Και η Θεός ρώτησε:
«Άγγελε, γιατί κλαις;»

Κι ο άγγελος έδειξε κάτω.

Και η Θεός είδε
έναν μεγάλο κήπο με φρουτόδεντρα.
Κάτω από κάθε δέντρο
φύτρωνε μια βιολέτα.

Ένα κορίτσι έτρεχε
από λουλούδι σε λουλούδι
και χάιδευε τα πέταλα.

Ήταν όμορφο.
Και ήταν μόνο.

Και η μικρή του καρδιά
ήταν γεμάτη βιολέτες.

Και κάπου στον ορίζοντα...
ο κόσμος άλλαζε

Τότε η Θεός ένιωσε τον άγγελο.
Και δάκρυσε κι εκείνη.