Το μνημείο μιας μελλοθάνατης

Ποτέ δεν θα ερχόμουν σε σένα.
Ποτέ.
Κι ας ήξερα πως πέθαινες για μένα.
Μου το 'πες εκατοντάδες φορές πως με είχες ανάγκη.
Και χιλιάδες φορές το διάβασα στα σκοτεινά σου μάτια.
Αλλά λόγο να σε λυτρώσω δεν είχα.
Και σε άφησα στη μοίρα σου, 

όπως τόσοι άνθρωποι αφήνουν άλλους ανθρώπους στη δική τους.

Όμως τώρα, ο γιατρός μού είπε πως έχω έναν χρόνο ζωής.
Έκανα τον απολογισμό μου και κατάλαβα πως είσαι ο μόνος άντρας που αξίζει αυτή η δωρεά.

Και έτσι ήρθα σε σένα.

Μην πιστέψεις πως είναι έρωτας.
Ή πως είναι αγάπη.
Είναι ο εγωισμός ενός ετοιμοθάνατου οργανισμού.
Η επιθυμία να μη σβήσει εντελώς.
Γι' αυτό σου έδωσα το σώμα μου.
Για να με κουβαλάς μέσα σου
- κι εκεί να ζω πιο έντονα από όσο έζησα ποτέ. 

Αυτή θα είναι η ανάστασή μου.

Μην πιστέψεις πως είναι έρωτας.
Θέλω να συνεχίσω να υπάρχω μέσα σε μια ερωτευμένη καρδιά.
Είσαι το μνημείο μου.