Χώμα

Άπειρους καιρούς μετρούσα
τα ορόσημα στην άκρη του κόσμου.

Δισεκατομμύρια κύκλους
βουτούσα στο θαύμα μιας δροσοσταλιάς.

........

Γαλήνια στο πράσινο ξαπλώνω
και γίνομαι χώμα.

Βατομουριές με τυλίγουν τώρα.

Πάνω σ’ ένα κλωνάρι
τιτιβίζει ένας σπουργίτης.

Απ’ το στήθος μου ξεπηδά μια πηγή.

Κι απ’ το κρανίο μου
φυτρώνουν λουλούδια.