Οι άνθρωποι εκμεταλλεύονται τους εξέχοντες συνανθρώπους τους με τρόπο ύπουλο και κακοπροαίρετο και, δυστυχώς, οι ίδιοι οι εξέχοντες το αντιλαμβάνονται αργά. Έτσι γίνεται επικίνδυνο και, τελικά, αντιπαραγωγικό για όλους.
Κανείς δεν θέλει να φωτίσει τα αμέτρητα, δειλά εγκλήματά του απέναντι στους άλλους. Δεν μπορεί. Πρέπει να σταυρώσει τον ευγενή διαφωτιστή μέσα του.
Σχεδόν ασυναίσθητα, νιώθει την ανάγκη να βυθιστεί βαθύτερα στην άβυσσο της ψυχής του, σαν να διαισθάνεται ότι ο «διαφωτιστής-γιατρός» δεν μπορεί πια να τον βοηθήσει, αφού έχει εξοριστεί στο αδιαπέραστο σκοτάδι του νου και της ψυχής του.
Έτσι οι άνθρωποι έρπονται στους σκοτεινούς δρόμους της ζωής τους, θηράματα της ίδιας τους της φύσης, και ελπίζουν - αφελώς - ότι για τα ιδανικά που δεν υπερασπίστηκαν οι ίδιοι θα αγωνιστούν οι απόγονοί τους.
.jpg
)
0 Σχόλια