Τσερκέζοι

Ήμουν είκοσι ενός όταν κάποιος με ρώτησε γιατί απορρίπτω όλα τα αγόρια που με φλερτάρουν.

Γιατί;

Όταν έκλεισα τα δέκα, πήγαμε με τον μπαμπά και τη μαμά μου να δούμε τον Buffalo Bill (όχι τον αυθεντικό). Εκείνη την ημέρα ήταν και οι δύο πολύ διασκεδαστικοί, μου έκαναν όλα τα χατίρια, κι εγώ είχα εξαιρετική διάθεση.

Ο χώρος ήταν γεμάτος φώτα και καπνό από πιστόλια· η ατμόσφαιρα συνταρακτική.

Και ξαφνικά…

Σαν θύελλα μπήκαν στην αρένα, με σαρωτική δύναμη και αγριάδα, οι Τσερκέζοι.
Όρθιοι στους κοντούς αναβολείς, με ανοιχτά τα χέρια, ελεύθεροι και περήφανοι. σαν να αιωρούνταν πάνω στα ιπτάμενα άλογά τους.

Σηκώθηκα κι εγώ όρθια πάνω στην καρέκλα μου και, τρέμοντας από ταραχή, έπιασα το χέρι του μπαμπά μου.

Από τότε δεν μπορούσε πια κανείς να μου αρέσει στ’ αλήθεια.

Άνα Ζουμάνη - Ελλεβόρα