Το πράσινο που είναι

Θεία; Εκεί πίσω από τους θάμνους είναι μια μάγισσα;
- Όχι
- Αλλά εκεί, πίσω από τα δέντρα είναι ο κακός δράκος που τρώει τα παιδιά, έτσι δεν είναι θεία;
- Ναι! Και τώρα σε είδε και έρχεται να σε φάει,
απάντησα και ζήτησα συγνώμη από τα δέντρα.
Κάποιοι άνθρωποι δεν θέλουν την ειρήνη, ακόμη και στο αθώο δάσος ψάχνουνε μαρμάγκαλους.
Αλλιώς τους είναι αδιάφορο...

 Παρεμπιπτόντως

Σιγά σιγά, αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι ότι, το πιο παραμυθένιο πράσινο ανθίζει στα αληθινά δάση.

Και μάλιστα πιο πράσινο, πιο διαχρονικό, πιο μυστηριώδες από όλα τα πράσινα στις παραμύθες μας.

Να εντοπίζεις το «ιδανικό» στο «αληθινό», αυτό θα πει αληθινός ρομαντισμός.

  Ελλεβόρα