Ο αδιάκριτος

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν «διακριτικά».
Κρατούν τα πάντα για τον εαυτό τους, όπως ο τσιγκούνης κρατά το χρυσάφι του.

Κρύβονται μέσα στα πυκνά δάση της διακριτικότητάς τους, ζητώντας προστασία από τη ζωή.
Δεν εκτίθενται. Δεν ρισκάρουν.

Φορούν παντού την εύχρηστη πανοπλία της ευγένειας και της επιφύλαξης.
Όχι από λεπτότητα.
Από φόβο.

Ολόκληρες στρατηγικές κατασκευάζονται μόνο και μόνο για να μη χρειαστεί ποτέ να πουν την αλήθεια - πως συχνά αδιαφορούν για τους άλλους… κάποτε και για εκείνον που ισχυρίζονται πως αγαπούν.

Ένας ελιγμός της ματαιοδοξίας.

Τέτοιοι άνθρωποι ζουν παρασιτικά από το συναίσθημα των άλλων.
«Αγαπιέμαι, άρα υπάρχω.»

Αλλά η ζωή αρχίζει αλλού.
«Αγαπώ, άρα υπάρχω.»

Διακριτική-οχυρωμένη ψυχή σημαίνει να αισθάνεσαι όσο σε βολεύει.
Να σκέφτεσαι όσο δεν κινδυνεύεις.
Να χώνεις το κεφάλι στην άμμο όταν πρέπει να κρατάς τα μάτια ορθάνοιχτα.

Αλλά ο αδιάκριτος*;

Ο αδιάκριτος αφήνει την αλήθεια να εισβάλλει μέσα του - ακόμη κι όταν απειλεί την ευτυχία του.

———

*Αδιάκριτος: μη-στρουθοκάμηλος.