Φίλε, σκέψου το έτος 2077. Ένας αριθμός όπως όλοι οι άλλοι. Το ημερολόγιο θα γράφει: 12 Ιουνίου 2077. Μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Οι άνθρωποι θα τρέχουν στις δουλειές τους. Τα κορίτσια και τ…
Read more »Το δωμάτιο μυρίζει Daphne Cneorum. Η πόρνη γδύθηκε, άπλωσε στο κρεβάτι και αναστέναξε, «Δεν θα ξανάρθεις...» «Ναι. Η κρίση. Δεν υπάρχουν χρήματα. Κι ο κόσμος άρχισε να μιλάει.» Σιωπή. Εκείνη ανα…
Read more »Αχ, θαλάσσιε αφρέ πάνω στους ξύλινους σωρούς. Αχ, μικρή λίμνη της μοναξιάς. Αχ, ξέφωτα με τις λεπτές πρασινάδες και τα λασπόνερα. Εδώ έρχονται τα ελάφια να ξεδιψάσουν το βράδυ - Βατομουριές με τ…
Read more »Ένα αλλήθωρο, χλωμό κορίτσι κι ένας τεράστιος μαύρος άντρας κάθονται μαζί στο κουκλοθέατρο, δίπλα δίπλα. «Μια μικρή ρομαντική…», σκέφτεται ο ανήσυχος πατέρας της. (Επικεφαλίδες φρίκης στις εφημε…
Read more »Ήταν κατάλευκες και ολόιδιες - οι δίδυμες. Λεπτεπίλεπτες, σχεδόν διάφανες, με μακριά άκρα. Κανείς δεν μπορούσε να τις ξεχωρίσει. «Ω, εγώ τις ξεχωρίζω!», είπε μια μέρα ο ωραίος κύριος Βλαφ. «Η …
Read more »
Αγαπώ τη σύντομη, δυναμική διαδικασία.
Το «τηλεγράφημα».
Ό,τι με σοφία κρύβεις είναι πολυτιμότερο απ΄ό,τι με φλυαρία φανερώνεις.
Θέλω να περιγράψω έναν άνθρωπο σε μια σειρά, μια ψυχική εμπειρία σε δέκα σειρές, ένα τοπίο σε μια λέξη.
Τόξο, βέλος, κέντρο.
Αυτά